«لغت نامه دهخدا»
(نف مرکب) کسی که افکار خود را پوشیده دارد. که اسرار خود به کس نگوید. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). رازدار. خلاف تنک حوصله و تنک دل : چهرهء او جوان و تودار بود. (سایه روشن صادق هدایت ص13).