توذیم

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (ع مص) دوال بستن بر گردن سگ تا معلوم شود که معلم است. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || افزودن. یقال: وذمت علی الخمسین؛ ای زدت علیها. (منتهی الارب) (از آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || بریدن. || علاج کردن وذم ناقه را. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).