«لغت نامه دهخدا»
[تَ / تُو کَ دَ] (مص مرکب) بخش کردن جمعی از مردمان چیزی را در میان خود. (ناظم الاطباء). بخش کردن. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). قسمت کردن چیزی : تا خر از هر که برد، من واخرم ورنه توزیعی کنند ایشان زرم.مولوی. || سرشکن کردن گروهی، خرج کسی را میان خود : ... این مسخره را اندیشهء سفری افتاد نه راحله و نه زاد. او را حریفان به اتفاق توزیعی کردند. (جهانگشای جوینی). || پخش کردن. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). پراکنده و آواره ساختن : تا گردانم اسیروارش توزیع کنم به هر دیارش.نظامی. رجوع به توزیع شدن شود. توزیغ. [تَ] (ع مص) صورت کردن جنین را در شکم. یستعمل مجهولاً. (منتهی الارب) (آنندراج). صورت بسته شدن جنین در شکم. (ناظم الاطباء). صورت بسته شدن جنین در شکم پس از آشکار گردیدن صورت و جنبیدن آن. (از اقرب الموارد).