«لغت نامه دهخدا»
[تَ سِ عَ] (ع مص) فراخی و فراخ کردن و گاهی از غیر ناقص است هم بر این وزن مصدر می آید. (غیاث اللغات) (آنندراج): وسع توسیعاً و توسعه. (ناظم الاطباء). || (اِمص) سعه و اِتّساع. (اقرب الموارد). فراخی و وسعت. (ناظم الاطباء). و با پیداکردن و دادن و یافتن مستعمل است.