توشع

«لغت نامه دهخدا»

[تَ وَشْ شُ] (ع مص) برآمدن گوسفند بر کوه به چرا. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). || فراگرفتن چپ و راست کوه را. || افزون شدن. || پراکنده گردیدن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج) (از اقرب الموارد). || برآمدن سپیدی موی بر سر. || تحسن به دروغ. (از اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر