توشه گرفتن

«لغت نامه دهخدا»

[شَ / شِ گِ رِ تَ] (مص مرکب) زاد راه گرفتن. غذا و خوراکی گرفتن : بی جگر خوردن نگردد قطع صائب راه عشق توشهء این راه از لخت جگر باید گرفت. صائب (از آنندراج). در سراغ کوی او از کعبه خواهم همتی از برای راه باید توشه در منزل گرفت. سلیم (ایضاً).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر