«لغت نامه دهخدا»
[تَ وَغْ غُ] (ع مص) خشم گرفتن. (تاج المصادر بیهقی). خشم گرفتن بر کسی: توغم علیه. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از آنندراج) (از اقرب الموارد). || تقاتل و تناظر سخت ابطال در جنگ. (از اقرب الموارد).