توق

«لغت نامه دهخدا»

(ترکی، اِ) توغ. (آنندراج) :
خلفا لشکر از جهان رانده
علم و توقشان به جا مانده.
سلیم (از آنندراج).
ماهیچهء توق گیتی فروز بعد از آنکه پانزده روز افق دهلی را منزل اقامت ساخت عازم دیگر مواضع آن ولایت شد. (حبیب السیر ج 3 ص 155). رجوع به توغ شود.