«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) مغاک کردن باران زمین را. || آب که از بالا چکد. مغاک شدن سنگ. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). حفره گردیدن میان صخره. (از اقرب الموارد).