«لغت نامه دهخدا»
[تَ وَکْ کُءْ] (ع مص) تکیه کردن. (دهار) (آنندراج) (ترجمان جرجانی ترتیب عادل بن علی). تکیه نمودن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). تکیه کردن بر عصا. و در الاساس: جاء یتوکأُ علی هراوته یتحامل علیها. (از اقرب الموارد).