توگو

«لغت نامه دهخدا»

[تُ گُ] (اِخ)(1) کشوری در افریقا که در مشرق کشور غنا واقع است. این سرزمین از سال 1885 م. جزو مستعمرات دولت آلمان بود و در سال 1914 م. از دولت آلمان مجزا گردید و تحت قیمومت فرانسه و انگلیس درآمد. قسمت تحت قیمومت انگلیس توگلند(2) نام دارد که وسعت آن 43875 کیلومتر مربع و جمعیت آن 416000 تن است(3). قسمت تحت قیمومت فرانسه که امروز کشور جمهوری توگو را تشکیل داده است از سال 1956 م. مستقل گردید و به شکل جمهوری اداره میشود و پایتخت آن لومه(4) است و شهرهای مهم آن عبارتند از: آنه شو(5) و آتاکپامه(6) و سانسانه - مانگو(7). مساحت این کشور 53000 کیلومتر مربع و جمعیت آن 1029000 تن است. محصول آن بادام، نفت، خرما، کاکائو، برنج و محصولات حیوانی است. (از لاروس).
(1) - Togo.
(2) - Togoland. (3) - این سرزمین پس از مراجعه به آرای عمومی به کشور غنا ملحق شد.
(4) - Lome.
(5) - Anecho.
(6) - Atakpame.
(7) - Sansanne-Mango.