«لغت نامه دهخدا»
[لِ] (ص) تلنگی. (ناظم الاطباء). این کلمه را با «شرابی» آرند. شرابی تولنگی چون مزدوجی و از آن مرد دائم الخمر نامنتظم در اخلاق اراده کنند. و ترکان عثمانی این کلمه را به معنی گدا استعمال کنند. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). رجوع به تلنگی شود.