«لغت نامه دهخدا»
[گَ] (اِ) فارسی غلیوازه و هندی چیل. (الفاظ الادویه). به معنی تواکن...؛ یعنی غلیواج. (شرفنامه از لسان العجم شعوری ج 1 ورق 308 ب). رجوع به مادهء قبل و تواکن شود.