«لغت نامه دهخدا»
(اِ مرکب) قطعهء کوچک که در آن برنج کارند و خزانه کنند تا سپس نشا کنند در جای دیگر. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). مرکب از: توم، تخم سبزهء نورسته و انبوه برنج جهت نشا کردن در شالیزارها + بیجار = محل زراعت برنج.