تونگری

«لغت نامه دهخدا»

[تَ وَ گَ] (حامص مرکب) قدرت و توانائی. || دولت و ثروت. (ناظم الاطباء). رجوع به تونگر و توانگر شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر