«لغت نامه دهخدا»
[تَهْ جُ عِ] (ص نسبی) اندک شراب که بعد از نوشیدن در پیاله باقیمانده باشد. (آنندراج) (غیاث اللغات). ته جرعه. رجوع به ته و دیگر ترکیبهای آن شود.