«لغت نامه دهخدا»
[تَ هَدْ دی کَ دَ] (مص مرکب) راه یافتن : و چون خبر واقعهء او به سلطان غیاث الدین رسید تفکر و تحیر به احوال او تهدی کرد و عجز و ضعف تصدی نمود. (جهانگشای جوینی). رجوع به تهدی شود.