تهکمی

«لغت نامه دهخدا»

[تَ هَکْ کُ] (ص نسبی) فسوسی. مسخره ای. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا) :
بودم حکیم سوزنی از چند سال باز
تا یالمند گشتم و گشتم تهکمی.
سوزنی (یادداشت ایضاً).
رجوع به تهکم شود.