«لغت نامه دهخدا»
[تَ هَ مَ] (ع اِ) بدبوئی گوشت. یقال: فی اللحم تهمه. || زمین که از آن به سی دریا فرودآیند. تهم مثله کانهما مصدران من تهامه لاَن التهائم متصوبه الی البحر. (منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).