تهورز

«لغت نامه دهخدا»

[تَ هَ رُ] (ع مص) (از: «ه رز») مردن و هلاک شدن. (منتهی الارب). ظاهراً مصحف تهروز(1) است. رجوع به تهروز شود.
(1) - در تاج العروس ج 4 و اقرب الموارد ج 2 در ذیل «هرز» تهروز به این معنی آمده و تهورز نیامده است.