تیباش

«لغت نامه دهخدا»

(اِ) غمزه و عشوه و فریب. (برهان) (آنندراج) (ناظم الاطباء). عشوه و فریب... و ظاهراً صحیح تیتال است، به «تای» قرشت بجای «با»، مرادف تیتال که مشهور است اما تیتال در کلام قدما دیده نشده. (فرهنگ رشیدی) :
هفت نوبت صبر کرد و بانگ(1) کرد
تا که عاجز گشت از تیباش مرد.
مولوی.
(1) - در فرهنگ رشیدی: بانگ کرد و صبر کرد.