تیر

«لغت نامه دهخدا»

(اِخ) به رود دجله هم اطلاق شده و آن در اصل تیگر بوده که ایرانیها به مناسبت تندی به دجله می گفتند. در زبان فرنگی هم تیگر به دجله گویند از فارسی گرفته اند. (فرهنگ لغات شاهنامه). آقای پیرنیا آرد: کنت کورث نوشته در آسیا رودی نیست که به تندی دجله باشد و برای استدلال به اسم دجله یعنی تیگر(1)استناد کرده گوید که تیر را به زبان پارسی تیگریس(2) گویند. (ایران باستان ج 2 ص1372).
(1) - Tigre. (2) - Tigrisداریوش اول در کتیبهء نقش رستم این لفظ را به معنی «تیز» استعمال کرده چنانکه گوید «تیگر خئود» (خودتیز). (حاشیهء همین کتاب).