«لغت نامه دهخدا»
[زَ] (اِ) تره تیزک را گویند و آن سبزیی باشد که خورند، مشهور به تره تیزک و به عربی جرجیر خوانند. (برهان) (آنندراج). گیاهی که جرجیر و تره تیزک نامند. || (ص) مصغر تیز؛ یعنی اندکی تیز. (ناظم الاطباء).