«لغت نامه دهخدا»
[غِ هِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) تیغ هندوی. تیغ مهند. تیغ هندوی گوهر... تیغی که در هند ساخته باشند... و بدین معنی پولاد هندی... نیز استعمال کنند و مجاز است. (آنندراج) : طلب کردش به خلوت شاهزاده زبان چون تیغ هندی برگشاده.نظامی. برهنه یکی تیغ هندی بدست سوی پادشه رفت و پنهان نشست.نظامی. رجوع به تیغ مهند شود.