«لغت نامه دهخدا»
(اِ مرکب) ترجمان؛ یعنی زبانهای مختلف فهم کند و هر یکی را بزبان وی فهم کند. (آنندراج). مترجم و ترجمان. (ناظم الاطباء). صاحب منتهی الارب کلمات ترجمان و لسان را تیلماجی معنی کرده و مرحوم دهخدا در چند یادداشت آرد: دیلماج. مترجم. ترجمان. سخن گزاری. ترجمه. مترجمی و آنگاه افزاید: شاید از ترکی است. || کارگذار. (آنندراج). آنکه هر کاری را بخوبی می پردازد و حاذق و کارآزموده. (ناظم الاطباء).