تیمارداشت

«لغت نامه دهخدا»

(مص مرکب مرخم) تیمار داشتن. اهتمام. اعتناء. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا) : و آنقدر که آبادان ماندست از حرمت خاندان این قاضی پارس و تیمارداشت او بودست. (فارسنامهء ابن البلخی ص 134) کفشگر... قوم را در معنی تیمارداشت او وصایت فرمود. (کلیله و دمنه). . و بنیادی که اسلاف... نهادند بر آن برود و تیمارداشت رعیتان و عمارت جهان پیشه گیرد. (راحه الصدور راوندی). به تقدیم لطف برعایت مهمات... و تیمارداشت رعیت نام نیک اندوخت. (ترجمهء تاریخ یمینی). هر دو برادر و روانشاه و علی با خدمت اصفهبد آمدند برهنه و از ملک برآمده هر دو را نان پدید کرد و تیمارداشت می فرمود. (تاریخ طبرستان). و او در تیمارداشت و شفقت در احوال اردشیرشاه بغایتی بود که وراء آن نتوان بود. (از تاریخ طبرستان). || مهتری اسبان. (ناظم الاطباء) : و این مرد تیمارداشت آن گوسفندان و اسبان می کند. (فیه مافیه). رجوع به تیمار و دیگر ترکیبهای آن شود.