تیماس

«لغت نامه دهخدا»

(اِ) بیشه و نیستان و جنگل را گویند و به عربی اجم خوانند. (برهان) (آنندراج) (انجمن آرا). بیشه. (صحاح الفرس). بیشه و نیستان. (فرهنگ جهانگیری) (فرهنگ رشیدی). جنگل و بیشه و ویرانه و ملک لم یزرع و ویران و نیستان. (ناظم الاطباء) :
نهاده روی به حضرت(1) چنانکه روبه پیر
به تیم واتگران آید از در تیماس.
ابوالعباس (از صحاح الفرس و فرهنگ جهانگیری).
در قوامیس عرب کلمهء دَیماس یا دیماس هست که به معنی لانه و سوراخ زیرزمینی که وحوش به لانه گیرند و امثال آن می باشد و به گمان من تیماس و دیماس یکی تعریب یا تصحیف دیگری است و از شعر ابوالعباس تیماس را به معنی بیشه و نیستان و جنگل گرفته اند به حدس، و اصل همان دیماس به معنی کن و سرب عربی است و دیماس نیز نام زندانی بود از حجاج بن یوسف ثقفی که برای تاریکی آن به دیماس خوانده می شد. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا).
تیمان.
(اِخ) (صحرای جنوبی) 1 - اول زادهء الیفاز. سفر پیدایش 36:11. 2 - ملکی که به اسم اول زادهء الیفاز مسمی شد و اهالیش بواسطهء حکمت و کثرت دانش شهرت داشتند... ظاهراً این ملک بر جنوب شرقی زمین ادوم که آن را زمین پسران مشرق گویند واقع بوده و در کتاب حزقیال 25:13 تیمن خوانده شده است. بعضی بر آنند که تیمان همان ملکی می باشد که به مسافت پانزده میل به پترا وادی موسی مانده واقع است و اهالی آنجا را تیمانی گویند. سفر پیدایش 36:34 و کتاب ایوب 2:11 و حافربن اشحور پدر تقوع هم بدین لقب ملقب بود اول تواریخ 4:6. (قاموس کتاب مقدس).
(1) - ن ل: روی به خدمت.