تی مودس

«لغت نامه دهخدا»

[مُ دِ] (اِخ)(1) پسر من تور است که چون سرداری جوان و شجاع و مورد اعتماد بود، داریوش سوم او را در جنگ با اسکندر به فرماندهی سربازان اجیر خارجی گماشت. رجوع به تاریخ ایران باستان ج 2 ص 1294، 1300 و 1307 شود.
(1) - Thymodes.