تیموکراسی

«لغت نامه دهخدا»

[مُ] (فرانسوی، اِ)(1) از تیمهء(2)یونانی به معنی ثروت و کراتوس(3) به معنی قدرت رژیم سیاسی که در آن قدرت متعلق به گروه شهرنشین و صاحب امتیاز است که از عایدات خاص برخوردارند و به عیش و عشرت می پردازند. تیموکراتیک(4) منسوب به آن. (از لاروس).
(1) - Timocratie.
(2) - Time.
(3) - Kratos.
(4) - Timocratique.