«لغت نامه دهخدا»
[تَیْهْ] (ع مص) گم کردن انسان راه را در بیابان. (ناظم الاطباء). || بلند و مرتفع گردیدن قصر. || لاف زدن و تکبر نمودن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || قصد کردن کاری که مصاف با صواب نگردد. (ناظم الاطباء).