«لغت نامه دهخدا»
[بِ] (اِخ) ابن ودیعه بن خدام. یکی از بنی امیه بن زیدبن مالک. ابن حجر از ابن سعد روایت کند که پدر ثابت از منافقین بود و او غیر ثابت بن یزید معروف بابن ودیعه است، زیرا نسب آنها مختلف است چه ودیعه نام پدر صاحب ترجمه است در مورد ثابت بن یزید نام مادر او است.