ثابور

«لغت نامه دهخدا»

(اِخ) (طور... جبل...)(1) نام کوه کوچکی بشام (فلسطین شمالی) بالای ساحل راست اردن آنجا که آن نهر از دریاچهء طبریه خارج میشود. ارتفاع آن از سطح دریا 561 گز است. و رجوع به تابور در قاموس کتاب مقدس شود.
(1) - Le mont Thabor. Tabor.