«لغت نامه دهخدا»
(اِخ) الطبیب. او در صدر اسلام میزیست و طبیب حجاج بن یوسف ثقفی بود. کناش بزرگی بنام پسر خود تألیف کرده است. گویند روزی حجاج از او پرسید دواء گِل خوارگی چیست؟ او گفت عزیمت مردی چون تو. و حجاج بترک آن عادت گفت و دیگر بار گل نخورد(1). ممکن است او همان ثیاذوق طبیب باشد. رجوع به ثیاذوق شود. (1) - قفطی ص108.