ثأثأه

«لغت نامه دهخدا»

[ثَءْ ثَ ءَ] (ع مص) فرونشاندن آتش را. || خواندن تکه را. || دفع کردن از کسی. بازداشتن کسی را از کسی. || دور کردن از جای. بدور داشتن. || فروخوردن غضب. || سخن ثاناک گفتن. || سیراب کردن شتران. || تشنه کردن شتران. (از اضداد است). || سیراب شدن شتران. || تشنه شدن آنها.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر