ثتن

«لغت نامه دهخدا»

[ثَ تَ] (ع مص) گنده شدن و بوی گرفتن (گوشت). || گنده شدن بن دندان و بدبو و فروهشته گردیدن آن.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر