«لغت نامه دهخدا»
[ثَ] (ع اِمص) بسیاری مال. توانگری. دارائی: انه لذوثراء؛ أی لذو عدد و کثره مال. || (مص) توانگر شدن. || بسیار شدن. || افزودن (مال و مردم و امثال آن). || بسیارمال گردانیدن. بی نیاز شدن.