«لغت نامه دهخدا»
[ثَ مَ لَ] (ع مص) ریخ زدن. || خوردن گوشت که هنوز پخته نباشد. || خام داشتن طعام. || آوردن نان آلوده بخاکستر از عجلت مهمانی. || تباه خوردن طعام چنانکه لحیه و پیرامون دهان بیالاید. دژ آلود خوردن یعنی بی ادب و پریشان خوردن. || ثَرمَلَالقوم من الطعام؛ ای أکلوا ما شاؤوا. || ریزه کاری ناکردن در کار. سنبل کردن. (در تداول عوام).