ثریا

«لغت نامه دهخدا»

[ثُ رَیْ یا] (اِخ) نام چاهی است در مکه از بنی تمیم بن مره. || آبهائی است از بنی محارب در شعبی. || آبی است از بنی ضباب در حمی ضریه. || قصری است که معتضد نزدیک تاج بنا کرد بدومیلی آنجا. (مراصد الاطلاع).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر