«لغت نامه دهخدا»
[ثَ / ثَ طَ] (ع مص) آشکار کردن. || ظاهر شدن. || زکام گرفتن کسی را. مزکوم گردیدن. ثُطِعَ (مجهو)؛ مزکوم شد. || حدث کردن.
