«لغت نامه دهخدا»
[ثَ لَ مِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) نام دوائی و در این تخفیف کرده اند زیرا این کلمه در اصل خصیه الثعلب باشد چه دوای مذکور بیخی است بشکل خایهء روباه. چون در نواحی مصر پیدا میشود بمصر منسوب کنند ظاهراً فقط ثعلب مصری یا ثعلب گفتن درست نباشد مگر آنکه گوئیم چون لفظ خصیه مکروه است لهذا اگر فقط بلفظ ثعلب موسوم کنند جائز باشد. (غیاث اللغه).