ثعلبه

«لغت نامه دهخدا»

[ثَ لَ بَ] (اِخ) ابن سعدبن ضبه. جدی است جاهلی و منسوب بدو را ثعلبی گویند و فرزندان او بطنی از قبیلهء ضبه باشد. رجوع به الاعلام زرکلی ج1 ص170 شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر