«لغت نامه دهخدا»
[ثَ لَ بَ] (اِخ) ابن ودیعه. صحابی انصاری است او در وقعهء تبوک یکی از مخالفین بود سپس انابت جست و توبهء او پذیرفته گشت و آیت «و آخرون اعترفوا بذنوبهم خلطوا عَمَ صالحاً و آخر سیئاً» (قرآن 9/102) دربارهء او و یارانش ابولبابه و اوس بن خذام و کعب بن مالک و مراره و هلال بن امیه نازل گشت. (قاموس الاعلام).