ثلاثهء غساله

«لغت نامه دهخدا»

[ثَ ثَ یِ غَسْ سا لَ / لِ](ترکیب وصفی، اِ مرکب) سه پیالهء شراب که بوقت صبح نوشند و آن شویندهء غمها و شویندهء فضول تن و مزیل کدورت بشریات باشد. (غیاث اللغه از کشف و مدار و مؤید) :
ساقی حدیث سرو و گل و لاله میرود
وین بحث با ثلاثهء غساله میرود.حافظ.
در فارسی آنرا ستا گویند و طبیبی گفته است :
نوشی چو ثلاثهء غساله
طبعت بکند هوس نواله.(فرهنگ شعوری).