«لغت نامه دهخدا»
[ثَ] (ع مص) سه یک ستاندن. || سی گردانیدن. || سه گردانیدن چیزی را. || گرفتن ثلث مال. || سوم قوم شدن. || ثلث ناقه؛ بستن سه پستان او را. || ثلث جمل؛ سه تاه تافتن رسن اشتر را. || ثلث أرض؛ سه بار شیار کردن زمین را.