ثمد

«لغت نامه دهخدا»

[ثَ / ثَ مَ / ثَ مِ] (ع اِ) آب اندک بی ماده یا آب باقی در زمین هموار و سخت یا آبی که در سرما ظاهر شود و در گرما خشک. ج، ثِماد.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر