ثمغ

«لغت نامه دهخدا»

[ثَ] (ع مص) سرکوفتن. سرشکستن. || سپیدی را به سیاهی آمیختن. || ثمغ راس بحنا؛ نیک رنگ کردن سر را به حنا. || ثمغ راس بدهن؛ روغن مالیدن به سر. || ثمغ ثوب؛ نیک سرخ کردن جامه.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر