«لغت نامه دهخدا»
[ثَ رَ] (ع اِ) زمین میوه ناک. || مسکه که ظاهر شود بر ساحت پیش از جمع شدن. || شیری که مسکهء آن ظاهر نشده باشد یا شیری که مسکهء آن برآمده باشد.
