«لغت نامه دهخدا»
[ثِ] (ع اِ) رسن از پشم یا موی یا از غیر آن. ثنایه. قاتمه. || هر تاهی از رَسَن. لا. تو. || پای بند یا زانو بند شتر. || دوم. || ثناء دار؛ پیش در سرای و صحن خانه. فناء آن. || جِ ثنی؛ شتران نر در سال ششم درآمده.