«لغت نامه دهخدا»
[ثَ] (ع مص) ثنت شفه؛ فروهشته گردیدن و خون آلود شدن لب. || ثنت لثه؛ خون آمدن از لثه. || ثنت لحم؛ بوی گرفتن گوشت.
