«لغت نامه دهخدا»
[ثَ] (اِخ) ابن بجدد مکنی به ابی عبدالله او از آزاد کردگان رسول صلوات الله علیه و از حمیر یمن است. وی به حضر و سفر ملازم خدمت رسول (ص) بود و پس از رحلت پیغمبر مدتی بشام و زمانی به رمله و گاهی به مصر و در آخر در حمص اقامت داشت و در فتح مصر حاضر بود و بسال 51 ه . ق. (و بقولی 55) در حمص وفات کرد. از او روایات بسیار منقول است. (قاموس الاعلام).